Ik ben een nachtraaf
Ik kan er niks aan doen: ik ben een nachtraaf.
Af en toe laat het zandmannetje mij volledig links liggen. Somnus en Morpheus gaan stilletjes mijn huisje voorbij. Die drie zitten nu waarschijnlijk samen een potje poker te spelen. Morpheus wint natuurlijk.
Net heb ik nog een wandelingetje gemaakt langs de Coupure. De straten waren leeg. De enige voorbijgangers die ik zag waren mensen op weg naar huis. Dat zie je, dat ze op weg naar huis zijn: met een vastberaden blik in de ogen stappen ze net iets harder door dan gewoonlijk. Geïrriteerd kijken ze mij — ik loop te slenteren — aan. “Moet jij niet in bed liggen?” schijnen ze te denken. “Nee”, denk ik dan terug, “Ik ben een nachtraaf. Nachtraven hoeven geen slaap.”
De nacht brengt de voorbije dag in perspectief. Alle losse stukjes en fragmentjes— inclusief de waan van de dag — vallen op hun plaats. Alle kleine gebeurtenissen worden in perspectief geplaatst. Veel wordt op die momenten begrepen.
Ik heb de nacht graag.
Ben jij ook een nachtraaf?
-->
Theme by