Lijstjestijd: muziek

Lijstjestijd. Even terugblikken op het afgelopen jaar op vlak van muziek. Welke tracks heb ik het meest beluisterd in de voorbije 12 maanden? Bij deze een top tien:

  1. Tarwater ‚?? Otomo
  2. Tarwater ‚?? All of the Ants Left Paris
  3. Forss ‚?? Soulhack
  4. Tarwater ‚?? Arkestra
  5. Was-a-Bee ‚?? This Is What You Are
  6. Atomhockey ‚?? Never
  7. Etienne de Cr√©cy & Belita Woods ‚?? Scratched
  8. Extented Spirit ‚?? Caprice
  9. Miles Davis ‚?? Nuit Sur Les Champs-√?lys√©es
  10. Miles Davis ‚?? So What

Dit is trouwens het eerste jaar waarin ik alle muziek vanaf een laptop, desktop, iPod of iPhone heb gedraaid. Alles is dus netjes geregistreerd. Geen giswerk meer.

Dank u wel last.fm.

Faryngitis

Faryngitis, dat is wat ik heb. Faryngitis veroorzaakt door een Groep A Streptokok.

Rotbeest.

Vanuit praktisch standpunt sorteert dit beest hetzelfde effekt als een flinke portie alcohol, maar dan zonder het voorafgaande euforische gevoel. Ik kan het nog het best omschrijven als een constante mid-level hangover. Haarpijn. Een kater. Met keelpijn.

Uitermate vervelend.

De oplossing is antibiotica slikken. 7 dagen lang, drie pillen van 1 gram Amoxicilline EG per dag. En uitzweten. Meer is er niet aan te doen.

Bah.

Mensen helpen?

Gisteren, in de namiddag, rond vier uur meerbepaald, is mij een ongewone gebeurtenis overkomen: ik heb een jonge vrouw, die overduidelijk volledig van de kaart was, geholpen.

Ze kwam mijn straat ingestrompeld, struikelde een paar keer, botste tegen een paar auto’s en huisgevels heen en weer. Ze was blijkbaar ook al een paar keer gevallen ‚?? te zien aan de schrammen en vuile vegen op haar knieen, handen en kleren. Ze was duidelijk het noorden volledig kwijt.

Ondertussen waren er een tiental voorbijgangers voorbij gegaan die haar straal negeerden.

Toen ik haar benaderde en vroeg of ik haar kon helpen, of ze wel OK was, stamelde ze een paar onverstaanbare woorden en zakte ze in elkaar. Lichtelijk in paniek probeerde ik haar recht te zetten tegen een gevel, op de stoep, ondertussen proberend een verstaanbaar woord uit haar te krijgen ‚?? waar ik helemaal niet in slaagde. De weinige woorden die ik wel begreep stelden me helemaal niet gerust.

Ik heb er de hulpdiensten er bij geroepen.

Die waren een kleine 20 minuten later ter plaatse, hebben haar op een brancard in de ziekenwagen naar het ziekenhuis geraced. Bedankt daarvoor trouwens. Kudos to you.

Ik denk graag dat ik haar geholpen heb, en mijn burgerplicht heb vervuld.

Er blijven nu vooral vragen over bij mezelf: wie, wat, waarom, hoe? Gaat het nu beter met haar?

Wat me veel meer bezighoud: waarom was ik de enige van een tiental passanten die iets ondernam? Was ik de enige die een probleem zag? Heb ik wel goed gedaan?

Wat zou jij gedaan hebben?